محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

106

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

هماهنگى و پيوند ميان موجودات ، اتفاقى و يا بيهوده پديد نيامده است و اين نظام استوار و دقيقى كه بر كيهان حكم مىراند ، نمىتواند زاده اتفاق بوده و يا بىدليل پديد آمده باشد ؛ بلكه وجودى دانا و توانا كه سرآغاز همه مخلوقات و پشتيبان آنها است ، آن را آفريده است و اگر او وجود نداشت ، هيچ چيزى وجود نمىيافت . ( عالما بها قبل ابتدائها ، محيطا بحدودها و انتهائها ، عارفا بقرائنها و أحنائها ) انسانها از برخى اشياء آگاه و نسبت به برخى ديگر غافل هستند . همچنين تنها پس از پيدايش پديده‌اى يا هنگام حضور اسباب و علل آن و يا با مشاهده آثار ، نسبت به آن پديده شناخت پيدا مىكنند . اضافه بر آن كه شناخت آنها از پديده‌ها ، شناختى ظاهرى و ناقص بوده و پس از تلاش و بررسى حاصل مىشود . اما خداوند متعال از حقيقت هر چيزى آگاه است و بر تمام جوانب و جهات مخلوقات خود احاطه دارد . آگاه از تمام موجودات حتى پيش از خلق و پس از انتهاى اجل آنها است ؛ هيچ تغيير و نقصانى در علم او راه ندارد و كمال مطلق او را قيد و مرز ، و آغاز و انجامى نيست . خالقى نامخلوق و علتى نامعلول است . آفرينش آسمانها ( 9 - 13 ) « ثمّ أنشأ سبحانه فتق الأجواء و شقّ الأرجاء و سكائك الهواء ، ( 9 ) فأجرى فيها ماء متلاطما تيّاره متراكما زخّاره ، حمله على متن الرّيح العاصفة و الزّعزع القاصفة ، فأمرها بردّه و سلّطها على شدّه و قرنها إلى حدّه ، الهواء من تحتها فتيق و الماء من فوقها دفيق . ( 10 ) ثمّ أنشأ